IP Address یا آدرس پروتکل اینترنت، یک شناسه عددی یکتا است که برای شناسایی دستگاهها در یک شبکه کامپیوتری استفاده میشود. این آدرس برای ارسال و دریافت اطلاعات در اینترنت و شبکههای محلی ضروری است. در ادامه به بررسی ساختار، انواع و نحوه عملکرد آیپی آدرس میپردازیم.
IP Address چیست؟
آدرس IP مانند یک شماره تلفن عمل میکند که به دستگاهها در شبکه امکان شناسایی و ارتباط با یکدیگر را میدهد. هر دستگاهی که به اینترنت یا یک شبکه متصل میشود، یک آدرس IP دریافت میکند.
[restricted_content]
ساختار آدرس IP
آدرسهای IP به دو دسته اصلی تقسیم میشوند:
IPv4
IPv6
1. IPv4 (نسخه 4)
شامل 32 بیت است و به چهار بخش (Octet) تقسیم میشود.
هر بخش عددی بین 0 تا 255 است.
قالب کلی:
192.168.1.1
تعداد کل آدرسهای IPv4 محدود به 4.3 میلیارد است.
2. IPv6 (نسخه 6)
شامل 128 بیت است و برای حل مشکل کمبود آدرسهای IPv4 طراحی شده است.
از قالب هگزادسیمال استفاده میکند و به 8 بخش تقسیم میشود.
قالب کلی:
makefile
2001:0db8:85a3:0000:0000:8a2e:0370:7334
تعداد کل آدرسها در IPv6 عملاً بینهایت است.
انواع آدرسهای IP
آدرسهای عمومی (Public IP)
برای شناسایی دستگاهها در اینترنت استفاده میشود.
توسط ارائهدهندگان خدمات اینترنت (ISP) اختصاص داده میشود.
آدرسهای خصوصی (Private IP)
در شبکههای محلی (LAN) استفاده میشود.
برای ارتباط دستگاهها در یک شبکه داخلی به کار میرود.
بازههای رایج:
192.168.x.x
10.x.x.x
172.16.x.x تا 172.31.x.x
آدرسهای استاتیک (Static IP)
به صورت دستی تنظیم شده و ثابت است.
مناسب برای سرورها و دستگاههایی که باید همواره یک آدرس مشخص داشته باشند.
آدرسهای داینامیک (Dynamic IP)
به صورت خودکار توسط DHCP (پروتکل پیکربندی میزبان پویا) تنظیم میشود.
اغلب توسط ISPها برای کاربران خانگی استفاده میشود.
عملکرد آدرس IP
زمانی که دستگاهی به یک شبکه متصل میشود، آدرس IP آن تعیین میشود. این آدرس در فرآیند زیر نقش دارد:
ارسال اطلاعات:
دستگاه مبدأ بسته داده را همراه با آدرس IP مقصد ارسال میکند.
مسیریابی (Routing):
روترها آدرس مقصد را بررسی کرده و بسته داده را به دستگاه مقصد هدایت میکنند.
دریافت اطلاعات:
دستگاه مقصد با استفاده از آدرس IP خود، بسته را دریافت و پردازش میکند.
